Reisverslag

Nico, 12 juli 2009
Kenia , Kisumbu

Een voetsafari

We zeggen en schrijven maandag 06 juli. Een eerste nacht in Kenia eindigde, na wat gebabbel en wat geslaap in opstaan rond 07u00.
Ontbijten en dan met een matuku (de plaatselijke lijn met minibusjes) op weg.
Onderweg even stoppen bij een kraampje (eigenlijk een beetje een krottenwijk) om een lunch te kopen.
Een half uurtje later, nog even stoppen, dit maal aan het Oloiden Lake. Nu is dit een groot meer waarin enkele hippo's leven (Nijlpaarden), maar vooral is het een drinkplaats voor heel wat dieren uit de omgeving. Bijna alle geitenboeren, runderboeren, maar even goed enkele ezels en zebra's komen hier hun dorst lessen.
Een eenzame, door z'n familie verstoten, hippo was voor onze plaatselijke gids Offin genoeg om een uitleg te geven hoe gevaarlijk deze wel zijn (Grootste doodsoorzaak met dieren in Afrika blijkbaar)
Ook m'n voorraadje ballonnen kwamen al van pas om elke kinderen van speelmateriaal te voorzien.
Terug het busje in en naar kraterlake, een natuurpark waar we een wandelsafari zullen doen.
En dan, ... Mooi, onvoorstelbaar, waw. Voor een eerste keer in m'n leven sta ik op 15 meter van een giraf (zelfs een kudde), sta ik op 20 meter van een hele groep zebra's, zie ik antilopes en gazellen in de vrije natuur weghuppelen...
De natuurpracht is overweldigend mooi, de dieren maken het plaatje compleet, woorden schieten te kort.
In de verte staan een enorme hoeveelheid serres. (We hadden ze ook al gezien in het opkomen) Nu blijft dat bijna alle bloemen van Amsterdam aan Lake Navasha geteeld worden en net voor het bloeien verstuurd worden. Zo zie je maar weer even hoe klein de wereld eigenlijk geworden is.
Wie Kenia zegt, zegt ook MassaI-krijgers.
Het toeval wil dat onze gids Offin, als hij geen toeristen heeft zoals ons, preventieles gaat geven aan de Massai over aids. Een enorm verhaal over de gewoontes voor volwassenwording, voortplantingsorganen, en dergelijke is het gevolg. De details worden wel eens verteld, maar reken maar dat je geschokt zal zijn. (Hoe dan ook, onze Peter werd als krijger versierd met kleursap van een cactus en het stond hem beeldig)
De honger begon te spelen en een beeldig meer met, door ondergrondse vulkanische activiteit, zout water werd ons eetdecor. Stel je dus even voor, op een ponton, in het midden van een meer, omgeven door niets dan natuur, enkele flamigo's op de achtergrond, ... Geef toe, 't kan erger he.
Vervolgens, een wandeling tussen tientallen giraffen, kuddes zebra's, rendieren, ... naar een bootje. Waw, waw, waw...
Een boottripje op Lake Navasha van een dik uurtje langs hippo-point naar onze kampeerplaats.
Nu is hippo-point eigenlijk een stomme naam, want er zit daar niet een hippo. Ok, 't heeft een beetje die vorm, maar toch, visarend-point ware beter, want twee van deze geweldige lieverdjes konden we daar zie duiken en vissen!! Alweer een waw-gevoel!!
En dan kom je op de camping, denk je, we hebben het wel gehad, maar zie je plots een troep van een twintigtal kolobo-aapjes spelen op je terrein. Het houdt niet op vandag en dat belooft voor de rest van de reis.
Douchen, eten, drinken, ... En Zita's weerwolven van Wakkerdam spelen! (Echt leuk, en goed om de groep dichter te krijgen dan ervoor.)

Groeten, Nico

PS Ik hoop dat daar ook alles ok is, groeten aan iedereen en natuurlijk vooral een nichtje Louise!!

Wil je Nicodevisscher in Kenia bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag